Dariusz Domagała

Korčula - to tutaj podobno urodził się słynny podróżnik Marco Polo. Przynajmniej tak twierdzą miejscowi i pewnie lepiej z nimi na ten temat nie dyskutować :-) Większość historyków jest przekonana, że podróżnik przyszedł na świat w Wenecji, ale w Korčuli i tak z dumą prezentują jego dom rodzinny.
W sumie wszystko jedno jak było, bowiem Korčula i tak zdecydowanie zasługuje na odwiedziny. Cudnej urody niewielka starówka, stare fortyfikacje, niesamowita katedra św. Marka, niejedno miasto chciałoby pochwalić się takimi zabytkami. Koniecznie trzeba zagubić się w tych wąskich, kamiennych uliczkach, chociaż zgubić się tutaj nie sposób, bowiem w którą uliczkę skręcimy i tak w końcu dotrzemy do morza :-)

Korčula Historia

Pierwsza osada w tym miejscu została założona przez Ilirów, później pojawili się tu Grecy. W I wieku n.e. Korčulę zdobyli Rzymianie. Po upadku Cesarstwa miasto należało do Gotów i Bizancjum, a od X wieku do Wenecji. W 1214 roku miasto i wyspa uzyskały na krótko niepodległość. W tym czasie ogłoszono tutaj jeden z pierwszych statutów europejskich - Statut miasta i wyspy Korčula, znoszący niewolnictwo. Od 1256 roku miasto znalazło się ponownie pod władzą Republiki Weneckiej.
W II połowie XIV wieku miasto wraz z wyspą przeszło pod panowanie króla chorwacko-węgierskiego, króla bośniackiego, a w końcu księcia Splitu, który przekazał Korčulę Republice Dubrownickiej (Raguzy). Następnie, od 1420 roku do 1797 roku, Korčula znów znalazła się pod rządami Wenecji. Po upadku Republiki Weneckiej Korčula znalazła się pod władaniem austriackim (od 1815 roku), a później okupacją włoską.
Traktat z 1920 roku przyznał Korčulę Jugosławii, gdzie pozostała aż do ogłoszenia niepodległości przez Chorwację w 1991 roku.

Miasto Korčula słynie z tradycyjnego tańca ludowego o nazwie Moreška. Taniec ten jest jednym najstarszych form tańca w Europie i pochodzi z XV wieku. Moreška to właściwie całe przedstawienie muzyczne, taneczne i oratorskie. Wywodzi się z historii walk między chrześcijanami a muzułmanami. Podczas tańca dwie grupy tancerzy, każda reprezentuje jedną ze stron, walczą ze sobą za pomocą mieczy i tańca. Przedstawienia Moreški odbywają się w okresie letnim kilka razy w tygodniu, a najważniejsza Moreška odbywa się w dniu Korčuli.

Korčula położona jest na wyspie o tej samej nazwie w żupanii dubrownicko-neretwiańskiej.
Według danych z 2021 roku miasto liczyło nieco ponad 5400 mieszkańców. Korčulę oddziela od półwyspu Pelješac i Orebicia wąski przesmyk zwany Kanałem Pelješac o szerokości około 2 km.

Ponieważ Korčula leży na wyspie jedynym środkiem transportu jest prom. Najłatwiej dostać się tu z Orebicia na półwyspie Pelješac, z którego pływają promy: pasażerski firmy G&V Line Jadera i samochodowy Jadroliniji. Rozkład rejsów jest inny w różnych okresach roku, podobnie jak i ceny. Harmonogram rejsów można znaleźć tutaj i tutaj.
Prom pasażerski cumuje tuż obok Starego Miasta, a przystań promu samochodowego znajduje się około 2 km od centrum miasta w dzielnicy Dominče. Rejsy trwają około 20-30 minut. Kilka promów kursuje także z Dubrovnika, Splitu i Makarskiej.
Widoki z promu są bajeczne, zarówno na miasto Orebić z górującym nad nim szczytem Sv. Ilija (961 m n.p.m.) (fot.) (fot.), jak i na samo miasto Korčula (fot.) (fot.).

Korčula Najciekawsze miejsca

Katedra św. Marka (fot.) (fot.)

Zbudowana w XV wieku w stylu gotycko-renesansowym na fundamentach wcześniejszego kościoła z XIII wieku. Głównym architektem świątyni był znany również w Wenecji i Dubrowniku Marko Andijić, którego dziełem jest wieża oraz kopuła katedry z 1481 roku. W 1525 roku do katedry dobudowano kaplicę św. Rocha, mającą chronić mieszkańców przed epidemiami dżumy.
Wewnątrz katedry możemy podziwiać stalle i kamienne cyborium nad ołtarzem głównym (fot.). Wnętrze katedry robi ogromne wrażenie i jest po prostu przepiękne (fot.) (fot.) (fot.). Warto także wejść na wieżę, skąd mamy piękny widok na miasto i morze (fot.) (fot.) (fot.).
Wejście do świątyni jest płatne, za wejście na wieżę należy zapłacić osobno.

Ratusz (fot.) (fot.)

Powstał w I połowie XVI wieku, budynek łączy w sobie cechy stylu gotyckiego i renesansowego. Górną kondygnację dobudowano w XIX wieku. Budynek połączony jest z arkadową loggią. W loggi mieści się kaplica MB Płoczańskiej urządzona w 1531 roku na pamiątkę bitwy pomiędzy Wenecją i Aragonią stoczoną w 1483 roku.

Kościół św. Piotra (fot.)

Zbudowany w XI wieku, a przebudowany w XVI wieku, kiedy dodano renesansowy portal. Na fasadzie znajduje się płaskorzeźba św. Piotra z XV wieku, a ten sam święty obecny jest również na ołtarzu głównym pochodzącym z XVIII wieku.

Kościół Wszystkich Świętych (fot.)

Zbudowany w XII wieku i przebudowanym później w stylu barokowym w XVIII wieku. We wnętrzu znajduje się m.in. drewniana Pieta z XVIII wieku, krucyfiks z XV wieku i cyborium z XVI wieku.

Pałac Gabriellis (fot.) (fot.) (fot.)

Budynek z XVI wieku o eleganckiej fasadzie z balkonem i herbami rodziny. Mieści się w nim Muzeum Miejskie.

Dom Marco Polo (fot.) (fot.)

Dom uznawany jest przez miejscowych za miejsce urodzenia podróżnika w 1254 roku. Według tej teorii Marco Polo zamieszkał w Wenecji dopiero w wieku 15 lat. Budynek z czworokątną wieżą przekształcany jest przez miasto w muzeum poświęcone podróżnikowi.

Fortyfikacje obronne

Miasta strzegły dawniej mury z 12 wieżami, które powstały w XIV wieku. Do dzisiaj przetrwało 7 z nich. Najbardziej charakterystycznym punktem murów jest wieża Revelin (wys. 20 m) zbudowana w latach 1493-1496 przez którą przechodzi Brama Lądowa wiodąca do Starego Miasta (fot.) (fot.). Do bramy wchodzimy po monumentalnych schodach przerzuconych nad suchą fosą. Nad wejściem do bramy znajdują się dwie kamienne tablice: jedna przedstawia skrzydlatego lwa św. Marka, symbol Republiki Weneckiej, druga to pamiątka na 1000-lecie koronacji pierwszego króla Chorwacji Tomislava (fot.).
Inną bramą wiodącą do miasta była dużo mniejsza Brama Morska mieszcząca się po zachodniej stronie murów. Składa się obecnie z barokowych schodów rozchodzących się na prawą i lewą stronę oraz kamiennych balustrad (fot.).
Obok wieży Revelin znajduje się Mali Revelin (fot.), na południowo wschodnim krańcu Starego Miasta możemy zobaczyć basztę Wszystkich Świętych (Cappelo) z 1483 roku. Najdalej na północ wysunięta jest wieża Zakerjan (Tiepolo) (1490) (fot.), dalej ku zachodowi wieża Bokar (Kanavelic) z 1484 roku (fot.). Po wschodniej stronie znajduje się zespół dwóch okrągłych wież Książęcych - Mala i Velika Knezeva Kula (fot.) (fot.).
Fortyfikacje otaczają urokliwą starówkę miasta z przepięknymi wąskimi uliczkami, ułożonymi na osi wschód-zachód, przypominając z góry rybi szkielet (fot.) (fot.) (fot.) (fot.) (fot.). Taki układ ulic chronił mieszkańców starówki przed zimnym wiatrem bora. Uliczek jest około 20 i warto przespacerować się po każdej z nich. Zgubić się tu nie sposób, bowiem gdziekolwiek skręcimy i tak w końcu dojdziemy do morza.

Kościół NMP (fot.)

Zbudowany w 1483 roku przez arystokratyczne rodziny Gabrielis i Ismaelis, którym służyła jako prywatna kaplica. Ołtarz pochodzi z XVIII wieku (fot.). W środku znajdują się nagrobki najbogatszych mieszkańców Korčuli (fot.).

Kościół św. Antoniego Padewskiego

Pierwszy kościół pochodził z XIV wieku, rozbudowany pod koniec XVII wieku.

Kościół św. Michała (fot.)

Dzisiejszy barokowy wygląd kościoła pochodzi z XVII i XVIII wieku. Wewnątrz znajduje się renesansowa ambona, a w ołtarzu głównym obraz MB Pocieszenia z XVIII wieku (fot.) (fot.).

Zespół klasztorny dominikanów

Odbudowany na początku XVII wieku po zniszczeniu przez flotę turecką. Wewnątrz kościoła św. Mikołaja ołtarz główny z 1629 roku.

Pałac Opatów ze skarbcem (fot.) (fot.)

Stoi tuż obok katedry, a jego charakterystycznym elementem jest bardzo długi balkon znajdujący się na drugim piętrze. Mieści się w nim skarbiec opactwa św. Marka.

06.2025

Na podstawie stron internetowych: Korčula w Wikipedii po chorwacku oraz Korčula w Wikipedii i przewodnika Beaty i Pawła Pomykalskich Chorwacja. Przewodnik, Oficyna Wydawnicza Rewasz 2017.

Aktualizacja 19.06.2025