
| Strona główna Galeria zdjęć Historia Najciekawsze miejsca |
|
Według znalezisk archeologicznych osadnictwo na terenie dzisiejszego Varaždinu istniało już w czasach rzymskich.
Jednak pierwsze wzmianki pochodzą z 1181 roku w dokumencie chorwacko-węgierskiego króla
Beli III.
Miasto nazywało się wówczas Guarestin (Garestin). W 1209 roku król Andrzej II nadał miastu przywilej, kartę przyznającą
obywatelom prawa królewskiego wolnego miasta. W związku z tym Varaždin był pierwszym miastem w kontynentalnej Chorwacji,
którego obywatele mogli wybierać własny "Rihtar" (sędziów) i byli zwolnieni z płacenia podatków. Dzięki takiemu statusowi miasto
mogło się szybko rozwijać. Ciekawostką jest fakt, że w skład miasta nie wszedł obszar zamku (obie części miasta połączono
dopiero w 1861 roku). Na początku XVI wieku, kiedy bardzo realne stało się zagrożenie ze strony Turcji, miasto zostało
zwolnione z niektórych podatków w zamian za podjęcie przygotowań do obrony. Varaždin opasano wówczas fortyfikacjami, przez co
stało się jednym z najważniejszych punktów obrony cesarstwa austriackiego.
Znaczenie miasta wzrosło jeszcze bardziej w połowie XVIII wieku, kiedy to w 1756 roku kiedy stał się siedzibą bana Franjo Nadasdy, który zgromadził tu polityczną, gospodarczą i kulturalną elitę Chorwacji. W 1767 roku cesarzowa Maria Teresa powołała Chorwacką Radę Królewską (rząd) z siedzibą w Varaždinie. Miasto było w tym czasie de facto stolicą Chorwacji. Zbudowano wówczas liczne pałace i budynki użyteczności publicznej, które zachowały się do dziś nadając miastu barokowy charakter. W 1776 roku miasto strawił wielki pożar, a w jego wyniku zostało zniszczonych około 80% zabudowań. Varaždin stracił status miasto stołecznego bowiem stolicę przeniesiono do Zagrzebia. W 1867 roku miasto weszło w skład Królestwa Węgier. W XX wieku Varaždin stanowił centrum przemysłowe północno-zachodniej Chorwacji. Podczas wojny w 1991 roku miasto prawie nie ucierpiało i weszło w skład niepodległego państwa chorwackiego. Varaždin (niem. Warasdin, węg. Varasd) położony jest w północnej Chorwacji w pobliżu granic z Węgrami i Słowenią, nad rzeką Drawą. Jest stolicą żupanii varażdińskiej. Według danych z 2021 roku miasto liczyło około 43000 mieszkańców. Miasto leży w odległości około 88 km na północ od Zagrzebia.
Pierwsze wzmianki o zamku pochodzą z XII wieku. Pod koniec XIV wieku budowla została przebudowana w stylu
gotyckim, a w wieku XVI uzyskała renesansowy kształt. Obecny kształt zamku pochodzi właśnie z połowy XVI wieku.
To najpopularniejsza atrakcja turystyczna miasta. W budynku mieści się Muzeum Miejskie.
Dzisiejsza katedra został zbudowana latach 1642-1656 przez jezuitów. Dwadzieścia lat później dobudowano
dzwonnicę. Jest to wczesnobarokowy jednonawowy kościół z sześcioma bocznymi kaplicami, nad którymi znajdują się
dwie galerie. Fasadę podzieloną pilastrami zdobi kamienny portal, nad któym w niszy znajduje się figura MB.
Diecezja w Varaždinie została ustanowiona w 1997 roku.
Plac króla Tomislava to centralny punkt miasta, a budynek ratusza został podarowany miastu w XVI wieku przez
niemieckiego hrabiego Juraja Brandenburškiego. Od tej pory nieprzerwanie jest siedzibą władz miejskich
(fot.)
(fot.).
Ratusz mocno ucierpiał w wielkim pożarze miasta w 1776 roku, jednak szybko został odbudowany.
To główna świątynia miasta. Święty Mikołaj jest również patronem miasta.
Kościół istniał już w średniowieczu, a w XV wieku przeszedł renowację po której zachowała się jedynie dzwonnica. Obecny budynek został zbudowany w latach 1753-1758. W kościele znajduje się ołtarz główny z 1761 roku (fot.). Z kościołem związana jest legenda o niedźwiedzicy, której kamienna figura wmurowana jest w gotyckiej wieży. Według legendy, w miejscu dzisiejszego kościoła znajdowało się legowisko niedźwiedzi. Pierwszym gościem nowowybudowanej świątyni była niedźwiedzica, która widząc, że jej legowisko zniszczono, skamieniała ze smutku. Budowniczowie wmurowali figurę niedźwiedzicy w ścianę wieży, by przetrwała pamięć o niej i jej rozpaczy.
Wybudowany w 1756 roku w stylu rokoko. Na kamiennym portalu można zobaczyć pozłacany herb rodu.
Znajduje się przy placu króla Tomislava.
Pałac Sermage posiada charakterystyczną biało-brązową fasadę. Pałac został zbudowany w XVII wieku przez barona
Franjo Prašinskiego w stylu barokowym, własnością rodziny Sermage stał się w połowie XVIII wieku. W pałacu
mieści się dziś część zbiorów Muzeum Miejskiego - Galeria Dawnych i Współczesnych Mistrzów ze zbiorami malarskimi
oraz Dział Archeologiczny.
Pałac znajduje się przy placu bana Josipa Jelačića, który z tego miejsca podczas Wiosny Ludów w 1848 roku ruszył na wojnę z Węgrami.
Pomnik znajduje się obok klasztoru franciszkanów.
Grgur Ninski,
czyli Grzegorz z Ninu był biskupem Ninu, obrońcą
głagolicy,
czyli najstarszego pisma słowiańskiego. Taki sam pomnik Grgura Ninskiego znajduje się w Splicie i Ninie.
To najlepiej zachowany budynek w stylu rokoko w mieście zbudowany w 1764 roku. Stanowił centrum życia społecznego i
kulturalnego miasta. Na jego fasadzie znajduje się płaskorzeźba żółwia,
symbol handlarzy. Wyróżnia go piękna fasada ozdobiona sztukaterią i kamienny portal w stylu rokoko.
To pozostałość po dawnym systemie obronnym, który otaczał twierdzę. Zbudowana w II połowie XVI wieku w stylu renesansowym.
Wieża służyła jako siedziba strażników i mieszkanie komendanta straży.
Pałac został zbudowany w 1791 roku przez Franjo Herczera, dyrektora Poczty Królewskiej w Varaždin. Dziś mieści się w
nim Wydział Historyczno-Archeologiczny Muzeum Miasta Varaždin.
Kościół pochodzi z XVII wieku (1650) i ma najwyższą w mieście, 54,5 metrową, wieżę. Na ścianie południowej kościoła
znajduje się zegar słoneczny.
Trójskrzydłowy klasztor zbudowano w latach 1626-1632.
Urszulanki przybyły do miasta w 1703 roku, a kościół został zbudowany w 1707 roku. Wkrótce potem siostry otworzyły
pierwszą szkołę dla dziewcząt.
Kościelna wieża zbudowana w 1726 roku uchodzi za najpiękniejszą w mieście.
Zbudowany w 1768 roku w stylu rokokowym. Podczas renowacji w latach 2001-2004 zrekonstruowano jego barokową fasadę.
Zbudowany w 1669 roku poza murami miasta jako świątynia wotywna z powodu licznych pożarów miasta. Kościół również
spłonął i został odbudowany w 1777 roku w stylu rokokowym.
Zbudowany w 1873 roku.
To instalacja artystyczna będąca dziełem malarza Željko Prsteca, znajdująca się obok kościoła św. Jana Chrzciciela.
Instalaja wypełniona jest figurkami zaczepionych na linkach aniołków, które mają umocowane dzwoneczki i jest
podświetlona różnymi kolorami.
Anđelinjak, to "miejsce gdzie śpią anioły".
Stalowa krynolina stoi przy ulicy Kranjčevića. Krynolina, czyli sztywna spódnica, suknia, halka uszyta z materiału
rozpiętego na metalowych obręczach, nazywana jest krynoliną miłości. Jest bowiem pomnikiem, który upamiętnia wielką
miłość, jedną z najpiękniejszych historii miłosnych z literatury chorwackiej, czyli miłość porucznika Milicia do
pięknej Anastazji, która to historia rozgrywa się na początku XIX wieku w Varaždinie. Niestety, historia wielkiej
miłości nie kończy się szczęśliwie...
Krynolina miłości jest symboliczną instalacją, na której każda zakochana para może przypiąć swoją kłódkę. Jednak by marzenie o wiecznej miłości spełniło się, para po zapięciu kłódki musi wrzucić klucz do studni na starym mieście, w pobliżu okna, w którym porucznik Milić zobaczył ducha zmarłej Anastazji. 12.2025 Na podstawie stron internetowych:
Varaždin w Wikipedii po chorwacku,
Varaždin Tourist Board
i przewodnika Beaty i Pawła Pomykalskich Chorwacja. Przewodnik, Oficyna Wydawnicza Rewasz 2017.
Aktualizacja 19.12.2025 |
|
Zamek Stari Grad
Zamek Stari Grad
Kościół św. Floriana
Zamek Stari Grad
Pałac Sermage
Uliczka w Varaždinie
Uliczka w Varaždinie
Plac króla Tomislava z ratuszem
Wszystkie zdjęcia wykonane aparatem Panasonic Lumix DC-G97
|